काठमाडौं । देशमा आश्चर्य चलेको छ । ठूला माछा सम्मै प्रहरीले हात हालेको छ । जनस्तरमा त हर्ष नै छाएको छ । सरकारले दुर्लभ स्याबासी पाएको छ । हेर्न बाँकी छ कि यो स्याबासी टिक्छ वा स्वार्थमै गएर बिक्छ ?
पूर्व गृहमन्त्री, नेपाली कांग्रेसका प्रभावशाली नेता, त्यसमाथि सभापति शेरबहादुर देउवाका विश्वास पात्र बालकृष्ण खाँण नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणमा पक्राउ परेका छन् । लुक्ने तारतम्यमा रहेका खाँडलाई प्रहरीले कठालो समाए पछि लोकलाजको डरले पनि होला टोपबहादुर रायमाझीलाई एमालेले ढिलै भएपनि पार्टी सचिव पदबाट निलम्बन गरेको छ । अब दवाव कांग्रेसमा परेको छ– बालकृष्ण खाँडलाई निलम्बन गर्ने ।
दृश्य साँच्चिकै आश्चर्य लाग्दो छ । कांग्रेसका ठूलै नेता पक्राउ पर्दा कांग्रेसकै प्रभावशाली जमातले गृहमन्त्री नारायणकाजी श्रेष्ठलाई भेटेरै भनेको छ– स्याबास गृहमन्त्रीज्यू, ठिक गर्नु भो, भ्रष्टलाई ठेगान लगाउने यो अभियानमा हाम्रो एैक्यबद्धता छ । तपाँइ नडग्नु होला । हेर्नुस् है कति आजित रहेछन् आफ्नै नेताबाट कांग्रेसीजन ? अघि पछि त पक्राउ परेका आफ्ना नेता, कार्यकर्ता छुटाउन पार्टी पंक्तिबाट भनसुन र दबाब पथ्र्यो । तर बालकृष्ण खाँण पक्राउ पर्दा कांग्रेसका गन्नेमान्ने नेताहरु नै वडा हर्षित छन् । टोलि बाँधेरै सरकार र गृहमन्त्रीलाई बधाई र स्याबासी दिन उद्दत्त छन् । सभापति देउवाको अचाक्लीमा पिल्सिएको इतर पक्षका नेताले खाँडको गिरफ्तारीमा सन्तोष मानेका छन् ।
कथम कदाचित प्रर्टी प्रमुखहरु नै कठघरामा तानिएछन् भने पनि अब आश्चर्य हुनेछैन र पार्टी पंक्ति पनि पटक्कै दुःखी हुनेछैन । नेताले जनतालाई मात्रै हैन पार्टी पंक्तिलाई नै आजित र हैरानी खेलाएका थिए । त्यसैले त पछिल्ला चुनावमा पार्टीकै नेता कार्यकर्ताले मत फेरेका, पार्टीबाटै विद्रोह गरेका । तै पनि नेतृत्व मैमत्त नै रहिरहन्छ, सुध्रिँदैन भने उपाय के त ? कार्यकर्ता नै अबत आफ्नै नेतालाई भन्दैछन्— भोगुन् कर्मको फल । जाकिउन् हिरासतमा । पुगुन् जेलमा । हो, पार्टीकै नेता कार्यकर्ता अहिले यहि मनोदशामा छन् । बकाइदा आफ्नै नेतृत्व विरुद्ध मुखरित छन्, आफ्नै पार्टीको नेता पक्राउ पर्दा खुसी छन् ।
जब आफ्नै पार्टी पंक्तिले यी मति नसुधार्ने नेतालाई चिनेर, ठम्याएर, मेख मारेर बसेका छन्, आफ्नै नेतालाई गन्न र मान्न समेत छाडेका छन् भने प्रहरीले प्रष्ट बुझे हुन्छ कि यी लायकका त हुँदै होइनन् । कगतालि परेर, तिगडम रचेर यीनले हालिमुहाली गरिरहेका हुन् । जनताले र पार्टी पंक्तिले नै पन्छाउन चाहेको त यी साँच्चिकै गन्हाएरै हो, कुहिएरै हो भन्नेमा अब शंका छैन । त्यसैले प्रहरी निश्चिन्त कानुनी राजका लागि खटियोस् । यी डेट एक्सपायर, जनउपेक्षित, चरम ढोंगी नेताहरुलाई भाउ दिन, यी सँग डराउन अब जरुरी छैन । बरु सच्चा प्रहरी अधिकारीहरुको बर्दी नै फुकोस् तर जनविश्वास जो बढेको छ, प्रहरीले त्यो नउतारोस् । देश र जनतालाई निरास नपारोस् ।
हो, यतिबेला प्रहरी माथि जनअपेक्षा ह्वात्तै बढेको छ । पार्टी पंक्ति देखि जनस्तरबाट प्रहरीले समर्थन, साथ र हौसलापाउने नै छ । नेताका भनसुन र तिगडम यहि मौकामा प्रहरीले चक्नाचुर पारिदिओस्, ता कि आफैले नचेतेका उनीहरुले पनि अब त बाध्य भएरै चेतुन् कि हाम्रा दिन अब गएछन् भनेर । यहि हो मौका कि नेताको होइन अब जनताको चल्छ, कानुनी राज चल्छ, विधि र पद्धति चल्छ भन्ने मानक प्रहरीले निर्धक्क स्थापित गरोस् । अघि बढ प्रहरी, हामी तिम्रो साथ छौं । नारा जनमनमा घन्कि सकेको छ ।
यो ऐतिहासिक क्षण हुनेछ । प्रहरी नेतृत्वले देश र जनतालाई निरास नपारोस् । प्रहरी अनुसन्धानको मामलामा राजनीतिक हस्तक्षेपलाई इन्कार गर्दै, पन्छाउँदै डर–कर नमानी प्रहरी अधिकारीहरु अघि बढुन् । प्रहरीका सामु यतिबेला यो देशलाई संकटबाट बचाउने कि झनै कंगाल बनाउने ? निर्णायक क्षण खडा छ । देश बचाउनका लागि सहास, विवेक र सफलता प्रहरीलाई मिलोस् । आमजनको कामना यहि छ । र हालसम्मको पहल र हिम्मतका लागि नेपाल प्रहरीलाई धन्यवाद दिएर हौसला बढाउँदा हुन्छ, ता कि राजनीतिक हस्तक्षेपका अगाडी नझुक्ने, नडराउने सहास प्रहरीलाई मिलोस् र नेताहरुले अनुसन्धानलाई प्रभावित पार्ने हिम्मत नगरुन् ।
बालकृष्ण खाँण गृहमन्त्री हुँदा उनैले गृह सचिव बनाएका टेकनारायण पाण्डेको बयानले खाँड आफैलाई कठघरामा तानेको हो । प्रहरीले पक्राउ गरेका ११ जनाको वयान र सबुत प्रमाणलाई आधार मानेर खाँडलाई पक्राउ गर्ने निधोमा प्रहरी पुगेको हो ।
एमाले सचिव एवं पूर्वमन्त्री टोपबहादुर रायमाझी अझै पनि प्रहरीलाई छलेर भागेका छन् । लाज पचाएर उनले आफू विरामी परेर अस्पतालमा रहेको भन्न सम्म भ्याएछन् । त्यो पनि अब पार्टीले नबोक्ने भो भन्ने स्थिति देखेपछि मात्रै । सायद केहि दिनमा रायमाझीले आत्मसमर्पण गनेछन् वा प्रहरी नियन्त्रणमा पर्ने छन् । रायमाझीका छोरा प्रहरी हिरासतमा छैदैछन् । एमाले उपाध्यक्ष रामबहादुर थापा बादलका सुरक्षा सल्लाहकार पनि पक्राउ परेका छन् ।
बादलका छोरा पनि पक्राउका लागि योग्य ठहर थिए, तर उनी फरार भए, भागे । कसैका बाउ भाग्ने, कसैका छोरा भाग्ने । अब पत्नीतर्फको मामला के हुने हो ? चासो झन् बढेको छ । कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवा पत्नी आरजु राणा देउवा र बालकृष्ण खाँडकी पत्नी मन्जु खाँड प्रहरी अनुसन्धानमा तानिने चर्चा र आधार झन् चुलिएको छ । पक्राउ पर्ने डर र हतास मनोदशाकै कारण आरजु र मन्जु दुबै आज संसदमा गयल भएका भनेर खबर बनेका छन् । लहरो तानिदै जाँदा पहरो थर्किने स्थिति बनेपछि ओली, देउवा, प्रचण्डको भेटघाट झन्झन् बाक्लो बन्दै गएको छ । ठूलै दलका नेतागण, परिवारजन र पार्टी पंक्तिमा अहिले अफरातफरी, हायलकायल र सन्नाटाको स्थिति छ । र स्थिति के पनि छ भने– आफ्नै नेता पक्राउ पर्दा बल्ल खायौ, तिमि पक्राउ पर्न लायक नै थियौं, ढिलो भएको मात्रै हो भनेर पार्टी पंक्तिमै पनि जो भो ठिक भो भन्ने परेको छ । जनस्तर ठूला माछा समेत छोपिएको देखेर त दंग नै छ ।
देउवाको छत्रछायाँमा रहेका र भावि पार्टी सभापति बन्ने दौडमा समेत रहेका ठूलै माछा पूर्व गृहमन्त्री बालकृष्ण खाँडलाई प्रहरीले निवासबाटै उठाउने हिम्मत देखाएकोमा नेपालीजन आश्चर्य र हर्षमा छन् । तर हर्ष कम चौतर्फी चनाखो दृष्टि अहिले बढि जरुरी छ । यो देशमा यसअघि पनि ठूल्ठूला काण्डमा ठूलै नेता मुछिएर यसैगरी हंगामा खडा भएको थियो । तर पछि परिणाममा काण्डहरु सामसुम भएको रति काण्डमा डामिएका उनै नेताहरुको हालिमुहाली झन् बढेको यथार्थलाई पनि नबिर्सौं । अनि हेक्कामा राखौं कि एमाले सचिव टोपबहादुर रायमाझी फरार छन्, उनलाई एमालेले तिमि दोषी होइनौ भने किन भागेको ? भनेर प्रश्न गर्नकै लागि खाँडको गिरफ्तारी पर्खिनु पर्यो ।
एमाले पार्टी बैठकमा टोपबहादुर एजेण्डा त बनेकै हुन् तर एमाले बेलैमा जवाफदेही बनेन । यसको अर्थ हो कोशिस त बचाउनमै हो, अझै पनि त्यो नहुने कुरै भएन । अर्कोतर्फ हतपत नभेट्ने ओली, देउवा र प्रचण्डको भेट अनुसन्धानमा सघाउनका लागि नभएर डगाउन अर्थात प्रभावित पार्नका लागि हो भन्नेमा जनस्तर तहमै बुझाइ परेको छ । शीर्ष छटपटीले सतह नाघेको छ । योघनघोर सक्रियता भ्रष्टाचार विरुद्ध हुनुपर्नेमा भ्रष्टलाई बचाउनमा केन्द्रित हुँदा जनस्तरको अहिलेको हर्ष जुनसुकै बेला विस्मातमा परिणत नहोला भन्न सकिन्न ।
ठूला मान्छे काण्डमा परेपछि उम्कनका लागि षड्यन्त्र पनि ठूलै रचिन्छ । राजनीतिकरण चर्को हुन्छ । अबको संभावित ठूलो षड्यन्त्र र राजनीतिकरण कामयाव नहोस् भन्नका खातिर जनस्तरबाट ठूलै दवावको खाँचो पर्न सक्छ । परिस्थितिले सडक संघर्षको समेत माग गर्न सक्छ । तर हालका लागि ठूलावडालाई पनि उम्कन दिन्नौं भन्ने प्रहरीले विश्वास पस्केको छ । सभ्य समाजमा कानुनी राजको अर्को विकल्प हुँदैन । त्यसैले प्रहरीलाई भरोसा गर्नु र चलिरहेको कानुनी कारवाहीलाई हौसला एवं बढावा दिनु भन्दा उत्तम अर्को विधि छैन । तर यति भन्दैगर्दा ठूला पार्टीका प्रमुख नेता नै अहिले जसरी भ्रष्टाचारमा डामिएका आफ्ना नेतालाई ढाकछोप गर्न उत्रिएका छन्, उनीहरुलाई खबरदारी गर्न चौतर्फी होस्टेमा हैसे आवश्यक छ ।
सन्तोषको कुरा के छ भने– पूर्व गृहमन्त्री त्यसमाथि सत्ताधारी प्रमुख दलकै प्रभावशाली नेतालाई सरकारले पक्राउ हुनबाट धन्न जोगाएन । प्रधानमन्त्री र गृहमन्त्रीले प्रहरी कारवाहीमा नकारात्मक हस्तक्षेप गरेको धन्न सुन्न पाइएको छैन । राजनीतिक वृत्तमा प्रधानमन्त्री प्रचण्ड र गृहमन्त्री नारायणकाजी श्रेष्ठलाई स्याबास भन्ने र शत्रु देख्ने दुई कित्तामा बहस अब झन् चर्किने छ । दोषीलाई पक्का कारवाही भएको दिनमा प्रचण्ड र नारायणकाजीको खास लेखाजोखा गर्नु उचित हुनेछ । प्रचण्ड सरकारको खास परीक्षा अब सुरु भएको छ । यो त ट्रेलर मात्रै हो भनेका प्रचण्डले साँच्चिकै फिल्म नै देखाउलान् वाओली र देउवाको दुईतर्फी दबाबका सामू घुँडा टेक्लान् ? हो, दृश्य साफ छ कि हालका लागि ओली र देउवा शरणार्थी प्रकरणमा जोखिममा छन्, प्रचण्ड हालसम्म सुरक्षित छन् । त्यसैले सहजै अनुमान लगाउन सकिन्छ कि प्रचण्डले यो काण्डलाई निश्कर्ष दिन खोजेपनि ओली र देउवा बाधा बन्नेछन् । त्यो अवस्थामा प्रचण्डले बरु सत्ता गुमाउन् तर अहिले जनतामा जागेको झिनो आशा नगुमाउन् । उनले यहि हो मौका भनेर अर्को सत्तासौदाबाजीमा पनि यो काण्डलाई लगेर बिसर्जन नगरुन् । यो प्रकरणमा दह्रो खुट्टा टेक्ने हो भने प्रचण्डका पुराना खत पनि केही हदमा माफ हुनेछन् ।
हालका लागि प्रचण्ड सरकारमा भन्दा प्रहरी अनुसन्धानतर्फ बहस र चासोलाई मोड्नु उत्तम हुनेछ । अपराध अनुसन्धानमा राजनीतिक नेतृत्वको होइन, प्रहरी प्रशासनको भूमिका हावी हुनुपर्छ । अर्थात राजनीतिकरणमा होइन, अपराध अनुसन्धानको विधिवत ताकत र शुद्धतामा चनाखो दृष्टि जरुरी छ ।
दर्शकवृन्द, पाकिस्तानमा पूर्व प्रधानमन्त्री इमरान खान भ्रष्टाचार आरोपमा पक्राउ परेका छन् । हाम्रोमा भ्रष्ट नेतालाई जोगाउन पूर्व प्रधानमन्त्री नैकन्दानी कसेर लागेका छन् ।उता अमेरिकामा पूर्व राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्प जो फेरि राष्ट्रपति चुनाव लड्ने तयारीमा समेत थिए, उनलाई अदालतले नैदोषी ठहर गरेर गर्लम्मैलडाइ दिएको छ । यता भगौडाहरुलाई शीर्ष तहबाटै काँध थापिएको छ ।
अमेरिकी पूर्व राष्ट्रपति ट्रम्पलाई यौन दुव्र्यवहारमा दोषी ठहर गर्दै अदालतले कारवाहीको फैसला गरेको हो । ट्रम्पको मुद्दामा एक महिना पनि नलगाइ अदालतले द्रुत फैसला दियो ।के हाम्रोमा ठूला नेताको मुद्दा एक महिनामा फैसला हुने कल्पना गर्न सकिन्छ ? असंभव, बस् त्योकोरा कल्पना हुनेछ ।बरु एक महिनामै सफाइको संभावना होला तर द्रुत कारवाही यो देशमा हालका लागि उपलब्ध छैन ।
पाकिस्तानमा पूर्व प्रधानमन्त्री इमरान खान पक्राउ, अमेरिकामा पूर्व राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्प अदालतबाट दोषी ठहर, नेपालमा भ्रष्टलाई बचाउन पूर्व प्रधानमन्त्री नै सक्रिय । इमरान खान र उनको पार्टीले सरकारबाट षड्यन्त्रपूर्वक फसाउन खोजिएको दावि गरेको छ । ट्रम्प र उनको पार्टीले पनि षड्यन्त्रपूर्वक फसाइएको भन्दैछ । याता हाम्रोमा पनि रुवावास छ– षड्यन्त्रपूर्वक फसाइयो भनेर । ल मानौं फसाएकै हो भने नखाएको बिष लाग्दैन भनेर सामना गर्ने कि भाग्ने ? त्यसमाथि निर्दोश नै हो भने त्यति ठूलो दल आडमा छँदैछ । फेरि यो देशमा सैन्य शासन नै पनि त होइन । न्यय–अन्यायमा जनताले पनि सघाउँछन् ।अदालत छ ।अनि भाग्नु चाँही किन पर्यो ?
हेक्कामा लिनुपर्ने कुरा के छ भने– डोनाल्ड ट्रम्प र इमरान खान भागेका थिएनन् । हाम्रोमा भागाभाग छ ।ट्रम्प एक होइन, अनेक मामलामा कैफियतग्रस्त नै थिए, तरपनि सहुँला बुझाउँला भनेर परिस्थितिको सामना गरे । इमरान खान पनि थुप्रै भ्रष्टाचारका मुद्दा खेपेर पनि मैदानबाट भागेका छैनन् ।जबकी पाकिस्तानमा सरकार निकै बदनाम छ । तर यता हाम्रोमा भ्रष्टाचारमा डामिएका नेता र तिनका छोराहरुधमाधम फरार छन् । भगौडा नेता र पुत्र जोगाउन शीर्ष नेता, त्यो पनि पूर्व प्रधानमन्त्री नै कन्दानी कसेर लागेका छन् ।
टोपबहादुर रायमाझी भाग्ने मान्छे होइनन् भनेका एमाले अध्यक्ष एवं पूर्व प्रधानमन्त्री केपि शर्मा ओलीरायमाझी फोन अफ गरेर टाप कसेपछि पनि खासै लजाएका थिएनन् ।उनैले दावि गरेका नभाग्ने नेता भागेपछि त्यसको जवाफबाट ओली पनि भागेकै हुन् । फेरि पनि दोहोर्याउँ खाँड पक्राउ परेपछि रायमाझीबारे एमाले प्रष्ट बोल्यो ।नत्र भागेका रायमाझीलाई बचाउन ओली तल्लिन रहेको आम बुझाइ परेकै हो ।एमाले पार्टी र अध्यक्ष ओलीले आफ्ना नेतालाई आरोपको डटेर सामना गर्न र निर्दोशिता प्रमाणित गर्न निःशर्त अपिल गर्लान् भन्ने अपेक्षा थियो । तर एमाले चुक्यो ।
आफ्नै छोरालाई प्रहरी हिरासतमा फसाएर पिता कसरी भाग्न सक्छ ? तर छोरा हिरासतमा बाउ फरारको स्थिति छ । रातारात भागेर प्रथम दृष्टिमै टोपबहादुर रायमाझीले आफू दोषी रहेको जनाउ दिए । चोरको खुट्टा काट भन्दा रायमाझीले खुट्टा उचालेकै हुन् । आमजनले समेत बुझेको यो सरल चोर मनोविज्ञान एमाले नेतृत्वले नबुझे झैं गर्यो । तर केही छैन अब एमाले ठेगानमा आउने अपेक्षा गरौं । ठूलो दल र प्रतिपक्षी हैसियतले पनि यो बेला एमालेको भूमिका अझ चनाखो हुन जरुरी छ ।सत्ता पक्षका दोषीलाई उम्काउने चेष्ठा भएछ भने खबरदारी गरोस् । नेता आफ्नै परेछन् भनेपनि सरक्क कारवाही प्रकृयामा धकेलिदिओस् ।
एमाले नेता कार्यकर्ताले पनि आफ्ना नेता मुछिएकोमा धन्दा, चिन्ता नमानुन् । बरु दोषी हुन् भने कारवाहीका लागि आफ्नो भूमिका थपुन्, न कि उम्काउनका लागि । जसरी कांग्रेसीजनले आफ्नै नेता पक्राउ पर्दा सरकारलाई खुट्टा नकमाउन भन्दैछन्, एमालेजनले पनि भनुन्– बरु हाम्रा नेता परेपरुन्, तर भ्रष्टलाई कारवाहीको जो शिलशिला अघि बढेको छ यो नरोकियोस् । उत्तम यहि हुनेछ कि आउँदा चुनावमा जमानत जफत हुनु भन्दा अहिले नै पार्टीमा साँच्चिकै सुद्धिकरण होस् र कुहिएकाहरु अलग हुन्, योग्य र सग्लाले पार्टीमा मौका पाउन् । उसैपनि ओरालो लागेका ठूला पार्टी नसुध्रिने हो भने जनताबाट लखेटिनु त छँदैछ । त्यो दिन नआउँदै पार्टीलाई सुधारेर अघि बढाउने यो मौका बनोस् । नारामा सुखि नेपाली र समृद्ध नेपाल फलाकेर हुँदैन, व्यवहारमा भ्रष्टाचार विरुद्ध काम र कर्म गर्नु पर्यो । आफूलाई साँच्चिकै भ्रष्टाचार विरोधी हुँ भन्ने पुष्टि गर्ने यो मौका छ ।
